مُردن؛ پیش از احتضار
آن گاه که شب چترش را بر خانهها و رودها میگشاید بطری کوچکِ زهر را سر میکشم و اندوه دیگر اثر
وقفه های مکتوب در وضعیت
آن گاه که شب چترش را بر خانهها و رودها میگشاید بطری کوچکِ زهر را سر میکشم و اندوه دیگر اثر
نامهای به یک دوست چند روز پیش دوست عزیزی از من پرسید: چرا انزوا را ستایش میکنی؟ چه چیز درخشانی میتواند
"پێداچوونەوەیکی رەخنەیی بە سەر هەستی نەتەوەپەرەستی لە کوردوستان، بە بیانووی سەرگوزەشتە تاڵەکەی مستەفا" یەک لە کێشەکانی نەتە
داستان: شبِ آخرِ سال شاهو محمودی
ئهم شێعره لە لایەن هاوڕێم ”حەمە قادر” شاعیر و سینەماکاری کوردوستانی باشور وەرگێردراوە بۆ زمانی کووردی. هەروەها خوێندنەوە شێعرەکە بە دەنگی خۆیەتی
هر پدیدهای در جهان انسانی مجموعهای اثرات و بسامدهای آشکار و نیز مجموعهای اثرات پنهان دارد که به مرور
فایل صوتی شعر را از اینجا بشنوید فرو رفته، زانوزده، بیرمق بازگشته از جنگی بیسرانجام با خویشتنِ خویش اُفتاده
من در جادههای زیادی بودهام و از مقصدهای بیشماری گذشتهام که در آنها همقطارانم را برای آخرین بار در
داستانی از: «عاطفه رنگریز» از ساختمان بیرون زدم و دستی به نشانه خداحافظی تکان دادم، راه میرفتم و میدانستم که چیزی متفاوت
⇓فایل صوتی شعر:⇓ بر فرازِ "زاگرُس" ایستاده بود با سه چهره بر بالای گردن یکی به مغرب به تماشای
نسخه صوتی شعر ای سرزمین ِ من! آن زمان که دیدمت آنگونه که شاعران و آوازخوانها گفتند زیبا نبودی! چشمهای سُرخ
⇓لێرەوە دەتوانی ئەم شێعرە ببیسیت⇓ بۆ هاوڕێم: حەمە قادر ئەى نیشتمانی من! ئەوکاتەى تۆم بینی بەوجۆرەى شاعیران و سترانبێژان دەیانگوت جوان نەبوویت!